Μισθοί εστίασης & ξενοδοχείων 2026 ανά ειδικότητα

Στο ερώτημα «πόσο πληρώνει η φιλοξενία» δεν υπάρχει μία απάντηση. Υπάρχουν δύο, γιατί τους μισθούς τους ορίζουν δύο διαφορετικές κλαδικές συμβάσεις: μία για τα ξενοδοχεία και μία για την εστίαση.

Και οι δύο άλλαξαν για το 2026. Στα ξενοδοχεία ο κατώτατος ανά ειδικότητα κινείται από €970 έως €1.030 τον μήνα. Στην εστίαση, από €940 έως €1.100.

Η διαφορά δεν είναι λεπτομέρεια. Σημαίνει ότι ο ίδιος ρόλος (για παράδειγμα ένας σερβιτόρος) πληρώνεται διαφορετικά ανάλογα με το αν δουλεύει σε ξενοδοχείο ή σε εστιατόριο.

Κάτω και από τις δύο βρίσκεται ο εθνικός κατώτατος μισθός, που από την 1η Απριλίου 2026 ορίστηκε στα €920. Καμία κλαδική σύμβαση δεν μπορεί να πέσει κάτω από αυτό το πάτωμα, και αυτό εξηγεί γιατί τόσες ειδικότητες συγκεντρώνονται λίγο πάνω του.

Δύο συμβάσεις, όχι μία

Τα ξενοδοχεία καλύπτονται από την κλαδική ΣΣΕ των ξενοδοχοϋπαλλήλων, με ισχύ από την 1η Ιανουαρίου 2026. Η εστίαση από τη δική της κλαδική σύμβαση 2026–2028, με ισχύ από την 1η Απριλίου 2026.

Οι δύο συμβάσεις δεν συντονίζονται μεταξύ τους. Έχουν διαφορετική δομή, διαφορετικές ειδικότητες και διαφορετικά ποσά, ακόμη και για δουλειές που μοιάζουν ίδιες.

Γι' αυτό η σωστή ερώτηση δεν είναι «πόσο παίρνει ένας μάγειρας», αλλά «ποια σύμβαση τον καλύπτει». Η σύμβαση, όχι ο τίτλος της θέσης, ορίζει τον κατώτατο μισθό.

Και οι δύο συμβάσεις είναι κλαδικές και δεσμεύουν όλο τον κλάδο, όχι μόνο όσους τις υπέγραψαν. Ο κατώτατος που ορίζουν ισχύει για κάθε επιχείρηση της κατηγορίας.

Ένα καθαρό παράδειγμα είναι ο σερβιτόρος. Στο ξενοδοχείο εντάσσεται στην κατηγορία Β΄ με €1.010, ενώ στο εστιατόριο η δική του σύμβαση τον τοποθετεί στα €1.050. Ίδια δουλειά, διαφορά σαράντα ευρώ, μόνο λόγω σύμβασης.

Η ίδια λογική ισχύει σε πολλές ειδικότητες. Ένας μπάρμαν, ένας βοηθός κουζίνας ή ένας ρεσεψιονίστ μπορεί να καταταχθεί διαφορετικά ανάλογα με το αν η επιχείρηση θεωρείται ξενοδοχείο ή κατάστημα εστίασης.

Οι μισθοί των ξενοδοχείων

Στα ξενοδοχεία οι ειδικότητες κατατάσσονται σε τέσσερις μισθολογικές κατηγορίες. Από την 1η Ιανουαρίου 2026, μετά την αύξηση της σύμβασης, τα ποσά διαμορφώνονται ως εξής.

Η πρώτη παρατήρηση είναι το πόσο κοντά βρίσκονται μεταξύ τους. Ολόκληρη η κλίμακα χωράει σε ένα εύρος 60 ευρώ, από €970 για την καθαριότητα έως €1.030 για την υποδοχή και την κουζίνα Α΄.

Οι τέσσερις κατηγορίες αντιστοιχούν χονδρικά σε:

• Α΄ (€1.030): υποδοχή, μαιτρ, μάγειρας Α΄, ζαχαροπλάστης, λογιστής.
• Β΄–Γ΄ (€990–1.010): σερβιτόρος, μπάρμαν, βοηθός μάγειρα, καμαριέρα.
• Δ΄ (€970): καθαριότητα, λινοθήκη, τεχνικό προσωπικό, ναυαγοσώστης.

Η στενή αυτή ζώνη σημαίνει ότι, στα χαρτιά, ένας ρεσεψιονίστ και μια καμαριέρα δεν απέχουν πολύ σε βασικό μισθό. Η πραγματική διαφορά χτίζεται αλλού, όπως θα δούμε παρακάτω.

Η κατάταξη πάντως δεν είναι αυθαίρετη. Ακολουθεί την ευθύνη και την εξειδίκευση της θέσης: η υποδοχή και η κουζίνα Α΄ στην κορυφή, η καθαριότητα και η συντήρηση στη βάση, με το σέρβις και το housekeeping ενδιάμεσα.

Οι μισθοί της εστίασης

Στην εστίαση η εικόνα είναι πιο ανοιχτή. Η κλαδική σύμβαση 2026–2028 ορίζει μηνιαίους μισθούς ανά ειδικότητα, με τη μεγάλη πλειονότητα των ρόλων να ξεκινά κοντά στα €940.

Δύο ειδικότητες ξεχωρίζουν. Ο αρχιμάγειρας φτάνει τα €1.100 και ο σερβιτόρος τα €1.050, πάνω από τον μάγειρα Α΄ που ξεκινά στα €950.

Στην εστίαση ο σερβιτόρος ξεκινά από €1.050 τον μήνα, πάνω από τον μάγειρα Α΄ (€950): η παράδοση των ποσοστών υπηρεσίας έχει χτιστεί μέσα στον βασικό μισθό.

Αυτό μοιάζει παράδοξο, αλλά έχει ιστορική εξήγηση. Ο σερβιτόρος πληρωνόταν παραδοσιακά και με ποσοστό υπηρεσίας· η σύμβαση ενσωμάτωσε αυτή τη λογική σε έναν υψηλότερο βασικό.

Οι υπόλοιποι ρόλοι (βοηθός σερβιτόρου, λαντζέρης, διανομέας, ψήστης) κινούνται στα €940, ελάχιστα πάνω από τον εθνικό κατώτατο των €920 που ισχύει από την 1η Απριλίου 2026.

Η συγκέντρωση τόσων ρόλων στα €940 δεν είναι τυχαία. Είναι το σημείο όπου η σύμβαση αγγίζει τον εθνικό κατώτατο· κάτω από εκεί δεν επιτρέπεται να πέσει, οπότε οι λιγότερο εξειδικευμένες θέσεις προσκολλώνται στο πάτωμα.

Γιατί ο βασικός δεν αρκεί

Ο βασικός μισθός της σύμβασης είναι το σημείο εκκίνησης, όχι το τελικό ποσό. Πάνω του προστίθενται στρώσεις που αλλάζουν σημαντικά το τι μπαίνει τελικά στον λογαριασμό.

Τρία πράγματα ανεβάζουν το τελικό ποσό:

• Προϋπηρεσία: οι τριετίες προσαυξάνουν σταδιακά τον βασικό μισθό.
• Προσαυξήσεις: Κυριακές, αργίες και νυχτερινή βάρδια πληρώνονται παραπάνω.
• Παροχές σε είδος: διαμονή και διατροφή, ιδίως στα εποχικά νησιά.

Η προϋπηρεσία μάλιστα δημιουργεί και στρεβλώσεις. Σε ορισμένες περιπτώσεις ένας βοηθός με πολλά χρόνια μπορεί να ξεπεράσει σε συνολικές αποδοχές έναν νεότερο σερβιτόρο με υψηλότερο βασικό.

Οι προσαυξήσεις για Κυριακές, αργίες και νυχτερινή εργασία δεν είναι προαιρετικές· ορίζονται από τη σύμβαση και τον νόμο. Σε μια θέση με πολλές νυχτερινές βάρδιες ή αργίες, μπορούν να προσθέσουν αισθητό ποσό πάνω από τον βασικό μισθό.

Για τα εποχικά καταλύματα, οι παροχές σε είδος βαραίνουν όσο και ο μισθός. Σε ένα νησί με ακριβό ενοίκιο, η δωρεάν διαμονή μπορεί να αξίζει περισσότερο από κάθε διαφορά στον βασικό.

Ένας πρακτικός τρόπος σύγκρισης είναι να υπολογίσεις τι μένει καθαρό στο τέλος του μήνα, αφού αφαιρέσεις στέγαση και φαγητό. Δύο θέσεις με τον ίδιο βασικό μπορεί να αφήνουν πολύ διαφορετικό υπόλοιπο στην τσέπη.

Τι σημαίνει στην πράξη

Για τον υποψήφιο, το πρακτικό συμπέρασμα είναι να μη συγκρίνει μόνο τον αριθμό στην αγγελία. Ο ίδιος τίτλος κρύβει διαφορετική σύμβαση, διαφορετικές προσαυξήσεις και διαφορετικές παροχές.

Το ζητούμενο δεν είναι ποιος γράφει τον μεγαλύτερο αριθμό. Είναι ποιος περιγράφει με ακρίβεια τι πληρώνει και τι παρέχει, γιατί εκεί κρίνεται μια αίτηση, όχι στη διαφορά των δέκα ή είκοσι ευρώ στον βασικό.

Για τον εργοδότη, ο κατώτατος έχει σχεδόν εξισωθεί με τον ανταγωνισμό. Η διαφοροποίηση δεν είναι πλέον ο βασικός μισθός αλλά το τι τον συνοδεύει: στέγαση, ωράριο, σταθερότητα της βάρδιας.

Το ίδιο ισχύει και για όποιον στελεχώνει επαγγελματικά. Όταν ο βασικός είναι σχεδόν κοινός, η ποιότητα της αγγελίας (τι ακριβώς προσφέρει και πόσο καθαρά το δηλώνει) γίνεται το κρίσιμο φίλτρο για το ποιος υποψήφιος θα ενδιαφερθεί.

Οι δύο συμβάσεις δίνουν το πάτωμα, όχι το ταβάνι· πάνω από αυτό, ο κάθε εργοδότης και ο κάθε υποψήφιος διαπραγματεύονται. Δες πώς κινείται η φετινή ζήτηση στον οδηγό για τη σεζόν 2026 και τις ανοιχτές θέσεις στο Joba.